Zastanawiałeś się jak można opisać Źródło wszelkiego istnienia? Zobacz te wybrane cytaty z książki “Przeznaczene dusz” autorem jest Michael Newton niżej jako Dr N, natomiast P to pacjent w tym wypadku Seena.

P. jednym z zasadniczych powodów, iż dusze różnią się od siebie, jest to, że kiedy Źródło „oddziela” fragmenty energii, by stworzyć nową duszę, to co zostaje z pierwotnej masy energii staje się w nieskończenie nikły sposób przekształcone, a więc nie jest dokładnie tym samym, co wcześniej. Wynika stąd, że Źródło jest jak boska matka, która nigdy nie zrodzi bliźniąt.

Czuję, że Stwórca… jest bardzo blisko… lecz być może nie zajmuje się aktem… produkcji…
Dr N. (łagodnie) – To znaczy, że masa energii może nie być pierwotnym Stwórcą?
P. (niechętnie) – Sądzę, że są inni, którzy pomagają – nie wiem.

Jest wiele światów fizycznych podobnych do Ziemi. Nazywamy je światami przyjemności i cierpienia.

Pokonywanie przeszkód czyni je silniejszymi, lecz nagromadzone przy tym pewne niedoskonałości nigdy zostaną całkowicie wymazane, dopóki wszystkie dusze nie połączą się ze sobą – kiedy zakończy się inkarnowanie.

Dr N. – Zatem kiedy zakończy się trening, wszechświat, w którym żyjemy, również się skończy i umrze?
P. – Może umrzeć nawet wcześniej. To nie ma znaczenia, są inne. Wieczność nie kończy się nigdy. To sam proces ma znaczenie, ponieważ pozwala nam… cieszyć się smakiem doświadczenia i wyrażać siebie… i uczyć się.

Istnieją fragmenty energii, które wydają się powracać do całkowitej masy energii, która je stworzyła, zanim zdołają dotrzeć do wylęgarni. Nie znam przyczyny tego zjawiska. Inne, którym
uda się tam dotrzeć, nie są w stanie nauczyć się samodzielnie „bytować” w okresie wczesnego dojrzewania. Zajmują się one później wykonywaniem pewnych zespołowych zadań, lecz o ile
wiem, nigdy nie opuszczają świata dusz.

Cytaty z kolejnej książki pt “Wędrowka dusz” – Michaela Newtona, w cytatach poniżej pacjentem jest Thece

P: Naprawdę nie ma środka. Źródło jest wszędzie wokół nas, jak gdybyśmy byli… wewnątrz bijącego serca.
To jest tak, jak gdyby wszystkie dusze były częścią potężnej eksplozji elektrycznej, która wytwarza… zjawisko aureoli. W tej okrągłej aureoli… znajduje się ciemnofioletowe światło, które rozbłyska… jaśniejąc na krańcach aż do białości. Nasza świadomość zaczyna się na skraju lśniącego jasno światła i wraz z dojrzewaniem… ogarnia nas coraz ciemniejsze światło.
Dr N. – Trudno mi wyobrazić sobie boga stworzenia jako zimne, ciemne światło.
P. – To, dlatego, że nie jestem wystarczająco blisko połączenia, by to dobrze wyjaśnić. Ciemne światło jest samo w sobie… okryciem, poza którym odczuwamy intensywne ciepło… pełne rozumiejącej obecności, która jest dla nas wszędzie… i jest żywa!
Dr N. – Jak to było, kiedy po raz pierwszy stałaś się świadoma swojej tożsamości jako duszy, po wydostaniu się na skraj aureoli?
P. – Być… to jak oglądać rozchylający płatki pierwszy wiosenny kwiat, który jest tobą, a kiedy kwiat ten coraz bardziej rozkwita, zauważasz, że na tym cudownym polu są też inne kwiaty i czujesz… niepowstrzymaną, rozsadzającą cię radość.

Podobne wpisy:

• Czy warto zmieniać świat?
• 3 x 5 Esperanto powodów
• Koniec z religią
• Wędrówka Dusz
• Mój ulubiony fragment poezji

Tagi: Bóg, Michael Newton, Źródło